معماری با تمرکز بر هویت و جزئیات
فعالیت من به عنوان یک معمار از سال ۱۳۸۱ که دانشجوی مدرسه هنر و معماری یزد شدم، شروع شد. کمکم همگام با درس و دانشگاه، تجربه کار دفتری، کارگاهی و هنری اندوختم. معماری را مابین عالم مهندسی و هنر یافتم. در دفتر مهندسی، کار تیمی و مشورتهای معمارانه، در کارگاه ساختمانی ارتباط با مهندسین، تکنسینها و کارگران ساختمانی را آموختم. عاشق معماری و هنر ایرانی شدم و از گنجینه هنرهای ایرانی، آینهکاری را برگزیدم. اکنون با گذشت سالها از حضور من در عرصه طراحی و اجرای ساختمان، همچنان از علوم جدیدی که وارد حوزه ساختمان میشوند، میآموزم؛ هنری که از نسلهای پیش به ما رسیده را به کار میبندم و فضاهایی خاص و زیبا را طراحی و اجرا میکنم.
نگاه من به معماری
بهعنوان یک معمار، نگاه من همیشه از دل زندگی انسانی و خانوادگی آغاز میشود؛ جایی که آرامش، نظم و کیفیت زیستن معنا پیدا میکند. علاقهمندیها و تجربههای شخصیام الهامبخش طراحیهایی هستند که در آنها طبیعت نه یک عنصر تزئینی، بلکه روح اصلی فضاست. باور دارم هر بنا باید سهمی از آسمان داشته باشد؛ جایی برای تنفس، نور و رهایی. در کارم تلاش میکنم میان عملکرد، زیبایی و احساس تعادل ایجاد کنم تا فضایی خلق شود که انسان در آن خودِ واقعیاش را زندگی کند.
در رویکرد طراحی من، توجه به جزئیات در فضا، جایگاهی اساسی دارد؛ جزئیاتی که هرکدام بخشی از شخصیت و هویت پروژه را شکل میدهند. تلاش میکنم فضا نهتنها کارآمد، بلکه گرم و گیرا باشد و ارتباطی صمیمی با کاربرانش برقرار کند. برای من «روح متریال» اهمیت ویژهای دارد؛ اینکه هر ماده با صداقت و حقیقت خود در فضا حضور پیدا کند و تجربه حسی منحصربهفردی خلق کند.
نسبتها، مصالح و اتصالات با وسواس طراحی میشوند.
استفاده از مصالح بومی، نور طبیعی و تهویه هوشمند.
رویا جوشن
معمار و مدرس دانشگاه